Home

Na vier weken HDC was het vandaag dan toch echt de laatste dag en hebben we met pijn in ons hart afscheid moeten nemen van alle lieve mensen die we hebben ontmoet in PE, de geweldige teachers en de kindjes die ik nooit ga vergeten.. Omdat wij Marije vanmorgen vroeg hebben uitgezwaaid, hebben we de kindjes gister al getracteed op een ballon met een snoepje (ongelooflijk hoeveel plezier ze daarmee hebben gehad). Vervolgens werden wij bedankt met een lied gezongen door alle teachers 'we believe Africa will be safe' echt zo mooi. Vandaag werden we nog uitgezwaaid en gekust door alle kindjes, gevolgd door weer een liedje... ge-wel-dig!


Het HDC is echt een top project. Wij hebben het hier ontzettend naar ons zin gehad, gelachen en gehuild en hebben ons enorm welkom gevoeld. We hebben gezien en ervaren hoe goed en veelzijdig werk dit centrum doet in de Walmer township, ik zou erg graag nog eens terug willen!

De laatste week is alweer aangebroken en nog maar drie dagen op het HDC.. wat heb ik daar veel meegemaakt en wat ga ik het missen..

Haa lieve allemaal, wat leuk om al jullie berichtjes te lezen, super!

Onze eerste week in het Human Dignity Centre is voorbij en nu al ben ik zoveel ervaringen rijker. Ik heb dingen gezien die ik nog nooit heb gezien en ik heb dingen meegemaakt die ik nog nooit heb meegemaakt. 

Nog even snel wat langverwachte foto's van onze trip van Kaapstad naar PE

Wauw wat is Zuid Afrika een mooi land, en wauw wat heb ik hier alweer veel gezien en meegemaakt.. Zoveel contrasten, en elk stadje heeft weer zijn eigen cultuur en natuur. Zuid Afrika staat bekend om zijn mooie natuur, uitgestrekte wijnvelden en hoge bergtoppen; de mensen zijn zo ontzettend gastvrij en geven je bij het kennis maken zo'n dikke knuffel dat je ze gelijk in je hart sluit; er zijn mooie huizen en gebouwen die echter in fel contrast staan met de townships (buitenwijken) waar met name de zwarte mensen wonen in betonnen kamers, huizen van karton of golfplaten.. erg bizar om van dichtbij te zien. Ook hebben we gezien en gehoord dat de apartheid 16 jaar na het afschaffen ervan helaas nog een grote rol speelt bij veel afrikanen..

De drie musketiers!
Zo werden wij Hollandse meiden in de hostel in Kaapstad genoemd.
1 Aanspreekpunt: De extraverte Marije, die in haar beste Engels iedereen gemakkelijk aanspreekt en altijd als eerste aan het woord is.
1 Babbelaar: De gezellige Noortje, die sociaal als ze is snel mee kan praten en om alles moet lachen.
1 Shy girl: De lieve Els, die stil in een hoekje zit en op de juiste momenten mega scherpe opmerkingen kan plaatsen, fantastisch!

Drie meiden die alles voor elkaar krijgen en alles aankunnen!
- Met no view toch als echte toerist de tafelberg opgaan om daar vervolgens helemaal niks te kunnen zien. En daar met vier graden en natte wolken snel een restaurant in duiken om een hot choclat naar binnen te werken.

Hallo lieve allemaal!

Na een lange reis zijn wij (Els en ik) goed aangekomen in Kaapstad. Na vijf uur wachten op Londen hadden we nog bijna onze aansluiting gemist, (erg knap) maar het is uiteindelijk helemaal goed gekomen en hebben ook Marije nog kunnen vinden op het vliegveld!

Zoals ik in mijn vorige bericht al had geschreven kwamen we inderdaad aan in de regen en het was zo bewolkt dat we de tafelberg niet eens konden zien.. Jammer want dan krijg je van zo'n super mooie stad als Kaapstad toch een heel andere indruk. Zaterdag/zondag konden we dus ook niet echt veel doen vanwege het weer, maar we hebben ons prima vermaakt.

Hee lieve allemaal!
 
Nou ik heb mijn spullen gepakt en ben helemaal klaar voor de grote reis. Ik moet zeggen nu alles zo klaar is begint het onwerkelijke, toch wat werkelijker te worden en ook de zenuwen komen wel een beetje om de hoek kijken..
 
Ik vlieg morgen om 14.40 uur vanaf Schiphol naar Londen. In Londen meet ik Els, waarmee ik dan samen doorvlieg naar Kaapstad. Zaterdag morgen komen we aan in Kaapstad en daar komt Marije ook. Els en Marije zijn twee andere vrijwilligers van HDC en met z’n drieën gaan wij eerst nog even genieten van al het moois in Zuid Afrika.
 
Als ik de weersvoorspellingen moet geloven, komen wij aan in de stromende regen… Ondanks dat iedereen denkt dat het altijd mega warm in Zuid Afrika is, is het nu winter en de temperatuur ligt maar rond de 17 – 20 graden, dus ook mijn vesten en lange broeken gaan mee :D
 

Nog 3,5 week en dan ga ik naar Zuid Afrika!!
 
10 Juli vertrek ik richting Kaapstad waar ik eerst met twee andere vrijwilligers een kleine ‘rondreis’ ga maken. Van Kaapstad gaan we met de bazbus (dat is een jump on, jump off backpackers bus) via de Garden Route naar Port Elizabeth. Onderweg gaan we natuurlijk alle mooie bezienswaardigheden even langs, genoeg te zien daar dacht ik zo :D
 
20 Juli komen we dan aan in Port Elizabeth waar het echte werk kan beginnen. Samen met drie andere vrijwilligers ga ik een steentje bijdragen bij Human Dignity Centre (HDC), een project voor de allerarmste. Het HDC zet zich op veel manieren in voor de gemeenschap: opvang van daklozen, supportgroups voor HIV-positieve vrouwen, voedselprogramma's, een crèche, huisbezoeken etc.
 
Ik ben erg benieuwd wat me allemaal te wachten staat, zeker ook omdat het project onlangs gestart is, maar ik weet zeker dat er genoeg te doen is. Ik hou jullie op de hoogte!